ஸ்டாலின் கேட்கும் நான்கு கேள்விகள் — காலம் காட்டும் நான்கு எதிர்க்கேள்விகள்!

அரசியலில் கேள்வி கேட்பது தவறல்ல. ஆளும் கட்சியிடம் எதிர்க்கட்சிகள் கேள்வி கேட்பதும், அரசின் செயல்பாடுகளை விமர்சிப்பதும் ஜனநாயகத்தின் அடிப்படை உரிமைகளில் ஒன்றுதான்.

ஆனால், ஒருவர் மற்றொருவரை நோக்கி எழுப்பும் கேள்வி, சில நேரங்களில் வரலாற்றின் பக்கங்களைத் திறந்து அதே கேள்வியை அவரையே நோக்கித் திருப்பிவிடும்.

தமிழகத்தின் தற்போதைய முதலமைச்சரும் தமிழக வெற்றிக் கழகத் தலைவருமான விஜயை நோக்கி, முன்னாள் முதலமைச்சரும் திமுக தலைவருமான மு.க.ஸ்டாலின் எழுப்பியுள்ள பெண்கள் பாதுகாப்பு, மின்வெட்டு, தேர்தல் பணப் பட்டுவாடா, குதிரை பேரம் என நான்கு முக்கிய கேள்விகளும் அப்படிப்பட்டவையே.

தவெக மீது குற்றச்சாட்டு இருந்தால் விசாரிக்கட்டும். தவறு நிரூபிக்கப்பட்டால் சட்டம் தனது கடமையைச் செய்யட்டும். ஆனால், குற்றச்சாட்டு எழுந்தவுடன் அதையே தீர்ப்பாக மாற்றும் அரசியல் கலாச்சாரம் ஜனநாயகத்திற்கு ஆபத்தானது.

அதே நேரத்தில், கடந்த காலத்தில் திமுக ஆட்சியையும், அதன் நிர்வாகிகளையும் சுற்றி எழுந்த சர்ச்சைகளை மறந்துவிட்டு, இன்று மட்டும் ஒழுக்கம், நேர்மை, ஜனநாயகம் என்று பாடம் எடுப்பதும் அரசியல் ரீதியாக கேள்விக்குள்ளாகும்.

அதனால், முன்னாள் முதலமைச்சர் மு.க.ஸ்டாலின் எழுப்பிய நான்கு கேள்விகளுக்கும், தமிழக அரசியல் வரலாற்றில் பதிவாகியுள்ள சம்பவங்களின் அடிப்படையில் நான்கு எதிர்க்கேள்விகள் எழுப்பப்பட வேண்டிய கட்டாயம் ஏற்பட்டுள்ளது.

---

முதல் கேள்வி: பெண்கள் பாதுகாப்பு குறித்து பேசும் முன் 2013-ஐ நினைவுகூர வேண்டாமா?

பெண்கள் பாதுகாப்பு தொடர்பாக தவெகவை நோக்கி கடுமையான கேள்வி எழுப்பப்பட்டுள்ளது.

“பெண்களைப் பாலியல் வன்கொடுமைக்கு உள்ளாக்கியோரை சட்டமன்ற உறுப்பினர்களாகவும் மாவட்டச் செயலாளர்களாகவும் வைத்துக்கொண்டு முதலமைச்சர் பெண் பாதுகாவலர் போல வேடம் போடலாமா?” என்ற கேள்வி முன்வைக்கப்பட்டுள்ளது.

பெண்களுக்கு எதிரான பாலியல் குற்றங்கள் எந்தக் கட்சியைச் சேர்ந்தவர்களாக இருந்தாலும் கண்டிக்கப்பட வேண்டும். அதில் எந்த மாற்றுக்கருத்தும் இருக்க முடியாது.

ஆனால், ஒரு குற்றச்சாட்டு எழுந்தவுடன் அந்த நபரையும், அவரைச் சேர்ந்த கட்சியையும் குற்றவாளியாக அறிவிப்பது சரியான நடைமுறை அல்ல.

இதுதான் இன்று திமுகவுக்கும் பொருந்தும்; தவெகவுக்கும் பொருந்தும்.

2013 செப்டம்பர் மாதம், அப்போது திமுகவின் திருநெல்வேலி மாவட்டச் செயலாளராகவும் முன்னாள் சட்டமன்ற உறுப்பினராகவும் இருந்த வி.கருப்பசாமி பாண்டியன் மீது, தமிழரசி என்பவர் பாலியல் தொல்லை மற்றும் மிரட்டல் தொடர்பாக புகார் அளித்தார். அதன் அடிப்படையில் காவல்துறை வழக்குப் பதிவு செய்தது. கருப்பசாமி பாண்டியன் அந்தக் குற்றச்சாட்டுகளை மறுத்து, அரசியல் உள்நோக்கத்துடன் புகார் அளிக்கப்பட்டதாக தெரிவித்திருந்தார்.

இங்கு முக்கியமான கேள்வி:

அந்த நேரத்தில் திமுகவின் அரசியல் அணுகுமுறை என்ன?

ஒருவர் மீது புகார் வந்தால் சட்டம் விசாரிக்கட்டும் என்பதுதானே ஜனநாயக நடைமுறை?

அப்படியிருக்க, இன்று தவெகவை நோக்கி பெண்கள் பாதுகாப்பு குறித்து கேள்வி எழுப்பும்போது, அதே அளவுகோல் கடந்த காலத்திலும் பயன்படுத்தப்பட்டதா என்ற கேள்வியை மக்கள் கேட்கக் கூடாதா?

பெண்கள் பாதுகாப்பு என்பது தேர்தல் கால அரசியல் வசனம் அல்ல.

அது எல்லா கட்சிகளுக்கும், எல்லா காலங்களுக்கும் பொதுவான அளவுகோல்.

---

இரண்டாவது கேள்வி: மின்வெட்டு குறித்து பேசும்போது 2006–2011 காலத்தை மறந்துவிட முடியுமா?

அடுத்ததாக மின்வெட்டு குறித்து கேள்வி எழுப்பப்படுகிறது.

“அறிவிக்கப்படாத மின்வெட்டில் இருந்து, இனி தினமும் அறிவித்துவிட்டு எட்டு மணி நேரம் மின்வெட்டு என்பதை நோக்கித் தமிழ்நாடு நகரவுள்ளதாக வரும் செய்திகள் உங்கள் செவிகளை எட்டவில்லையா?”

என்று கேட்கப்படுகிறது.

மின்சாரம் என்பது மக்களின் அன்றாட வாழ்க்கைக்கும், தொழில் வளர்ச்சிக்கும், விவசாயத்திற்கும் மிகவும் முக்கியமானது.

எனவே, மின்வெட்டு குறித்த எந்த அச்சுறுத்தலும் அரசு தீவிரமாக கவனிக்க வேண்டிய விஷயம்தான்.

ஆனால், இங்கே மீண்டும் வரலாறு ஒரு கேள்வியை எழுப்புகிறது.

2006 முதல் 2011 வரை நடைபெற்ற மு.கருணாநிதி தலைமையிலான திமுக ஆட்சிக் காலத்தில் கடுமையான மின்சாரப் பற்றாக்குறை ஏற்பட்டது.

அந்த காலகட்டத்தில் மின்வெட்டு தமிழக அரசியலில் மிகப்பெரிய பிரச்சினையாக மாறியது. வீடுகள் மட்டுமல்லாமல் சிறு, குறு மற்றும் நடுத்தர தொழில்களும் பாதிக்கப்பட்டதாக அக்கால அரசியல் விவாதங்களில் கூறப்பட்டது.

2011 சட்டமன்றத் தேர்தலிலும் மின்வெட்டு முக்கிய தேர்தல் பிரச்சினைகளில் ஒன்றாக மாறியது.

அதுமட்டுமல்லாமல், 2016 தேர்தல் பிரசாரத்திலும், அப்போதைய முதலமைச்சர் ஜெயலலிதா, திமுக ஆட்சிக் காலத்தில் 11 மணி நேரம் வரை மின்வெட்டு ஏற்பட்டதாகக் கூறி அதை முக்கிய பிரசாரப் பிரச்சினையாக முன்வைத்தார்.

அப்படியிருக்க,

“எட்டு மணி நேர மின்வெட்டு வருமாம்” என்று இன்று அச்சம் தெரிவிப்பதற்கு முன், 2006–2011 காலத்தில் தமிழக மக்கள் எதிர்கொண்ட மின்வெட்டு வரலாற்றை திமுக மறந்துவிட்டதா?

என்பதே இயல்பான எதிர்க்கேள்வி.

தவெக ஆட்சியில் மின்சாரம் தொடர்பாக குறை இருந்தால் அதை சுட்டிக்காட்டலாம்.

அரசிடம் விளக்கம் கேட்கலாம்.

அரசை பொறுப்பேற்கச் செய்யலாம்.

ஆனால், கடந்த காலத்தில் நடந்த பிரச்சினைகளை மறந்துவிட்டு, எதிர்காலத்தைப் பற்றிய அச்சத்தை மட்டும் அரசியல் ஆயுதமாக பயன்படுத்துவது முழுமையான அரசியல் விவாதமாக இருக்க முடியாது.

---

மூன்றாவது கேள்வி: தேர்தல் பணம் பற்றி பேசும்போது திருமங்கலம், பென்னாகரத்தை மறந்துவிட முடியுமா?

முன்னாள் முதலமைச்சரின் மூன்றாவது கேள்வி தேர்தல் பணப் பட்டுவாடாவை மையமாகக் கொண்டது.

“டிபன் கேரியரில் பணம் போகிறதாமே? ஒரு தெருவுக்கு இவ்வளவு என வாக்குகள் விலை பேசப்படுவதாக குற்றச்சாட்டு எழுகிறது; இதற்கு பதில் என்ன?”

என்பதே அதன் சாரம்.

தேர்தலில் பணம் கொடுத்து வாக்குகளை வாங்குவது ஜனநாயகத்திற்கு எதிரானது.

தவெக மீது அப்படியொரு குற்றச்சாட்டு இருந்தால், தேர்தல் ஆணையமும் சட்ட அமலாக்க அமைப்புகளும் விசாரிக்க வேண்டும். ஆதாரங்கள் இருந்தால் சட்டப்படி நடவடிக்கை எடுக்க வேண்டும்.

ஆனால், தமிழகத்தில் தேர்தல் பணம் குறித்த விவாதம் 2026-ல் தவெக அரசியல் களத்திற்கு வந்த பிறகுதான் தொடங்கியது என்று கூற முடியுமா?

2009 — திருமங்கலம்

2009 ஜனவரி மாதம் நடைபெற்ற திருமங்கலம் சட்டமன்ற இடைத்தேர்தல், தமிழக தேர்தல் அரசியலில் பணப் பட்டுவாடா குற்றச்சாட்டுகள் தொடர்பான மிகப்பெரிய அரசியல் விவாதங்களில் ஒன்றாக மாறியது.

அதன் பின்னர் “திருமங்கலம் பார்முலா” என்ற சொல் தமிழக அரசியல் அகராதியில் பரவலாகப் பயன்படுத்தப்பட்டது.

இதன் மூலம் தேர்தல் காலங்களில் பணத்தின் தாக்கம் குறித்த விவாதம் தமிழக அரசியலில் எவ்வளவு ஆழமாக சென்றிருந்தது என்பது தெளிவாகிறது.

அப்படியிருக்க, இன்று “டிபன் கேரியரில் பணம்” என்ற கேள்வி எழுப்பப்படும் போது மக்கள் கேட்கும் கேள்வி:

பண அரசியல் குறித்த இந்தக் கவலை 2026-ல் மட்டும் ஏன் உருவானது?

---

2010 — பென்னாகரம்: தேர்தல் பணப் பட்டுவாடா குற்றச்சாட்டுகள்

அடுத்த ஆண்டே, 2010 மார்ச் மாதம் நடைபெற்ற பென்னாகரம் சட்டமன்ற இடைத்தேர்தலும், பணம், பரிசுப் பொருட்கள், வாக்காளர்களை கவரும் முயற்சிகள் தொடர்பான குற்றச்சாட்டுகள் மற்றும் தேர்தல் கண்காணிப்பு நடவடிக்கைகளால் கவனம் பெற்றது. Pasted markdown(4)

இங்கே ஒரு விஷயத்தைத் தெளிவுபடுத்த வேண்டும்.

“திருமங்கலம் பார்முலா”, “பென்னாகரம் பார்முலா” போன்ற அரசியல் சொற்களை வைத்தே எந்தக் கட்சியையும் சட்டரீதியாக குற்றவாளி என்று அறிவிக்க முடியாது.

ஆனால் அவை தமிழக தேர்தல் அரசியலில் பணம் மற்றும் வாக்கு என்ற விவாதம் எந்த அளவுக்கு முக்கியமானதாக மாறியது என்பதற்கான அரசியல் வரலாற்றுப் பின்னணியை நினைவுபடுத்துகின்றன.

எனவே, இன்று தவெக மீது தேர்தல் பணம் தொடர்பான குற்றச்சாட்டு எழுந்தால் விசாரணை நடத்தப்பட வேண்டும்.

அதேபோல்,

2009 திருமங்கலம், 2010 பென்னாகரம் போன்ற தேர்தல் காலங்களில் எழுந்த பணப் பட்டுவாடா குற்றச்சாட்டுகளையும் வரலாற்றிலிருந்து அழித்துவிட முடியாது.

---

நான்காவது கேள்வி: “குதிரை பேரம்” — 2026 ஊத்தங்கரை சம்பவம் ஏன் பேசப்படக்கூடாது?

இப்போது நான்காவது கேள்விக்கு வருவோம்.

“குதிரை பேரத்துக்கு முற்றுப்புள்ளி வைக்கப்படுமா? அல்லது TVK Horse Trading அடுத்த Season தொடருமா?”

என்ற அரசியல் விமர்சனம் முன்வைக்கப்பட்டுள்ளது.

இதற்கு பதில் சொல்லும் முன் 2026-ல் நடந்ததாக கூறப்படும் ஒரு முக்கியமான சம்பவத்தை மக்கள் நினைவுகூர வேண்டியுள்ளது.

2026 ஜூன்–ஜூலை காலகட்டத்தில், ஊத்தங்கரை தொகுதி தவெக சட்டமன்ற உறுப்பினர் டாக்டர் ந.இளையராஜாவை அணுகி ரூ.30 கோடி முதல் ரூ.35 கோடி வரை வழங்க முன்வந்ததாகக் கூறப்படும் வழக்கு தமிழக அரசியலில் பெரும் பரபரப்பை ஏற்படுத்தியது.

2026 ஜூன் 26-ஆம் தேதி, திருப்பலிக்கேணி காவல் நிலையத்தில் அளிக்கப்பட்ட புகாரில், திருநாவுக்கரசு என்பவர் தன்னை தொடர்புகொண்டு, சட்டப்பேரவைத் தலைவருக்கு எதிரான நம்பிக்கையில்லா தீர்மானம் தொடர்பாக குறிப்பிட்ட நிலைப்பாட்டை எடுக்க ரூ.35 கோடி வழங்க முன்வந்ததாக குற்றச்சாட்டு கூறப்பட்டது.

மறுத்தால் தனக்கும் குடும்பத்தினருக்கும் பின்விளைவுகள் ஏற்படும் என மிரட்டியதாகவும் புகாரில் கூறப்பட்டது.

இந்த வழக்கில் திருநாவுக்கரசு உள்ளிட்டோர் கைது செய்யப்பட்டனர். விசாரணையில் முன்னாள் திமுக அமைச்சர் வி.செந்தில்பாலாஜி மற்றும் அவரது சகோதரர் ஆர்.வி.அசோக்குமார் ஆகியோரின் பெயர்களும் குறிப்பிடப்பட்டதாக செய்திகள் வெளியாகின. ஆனால், இவை அனைத்தும் விசாரணையில் உள்ள குற்றச்சாட்டுகள் என்பதையும், சம்பந்தப்பட்டவர்கள் குற்றச்சாட்டுகளை மறுத்துள்ளதையும் கவனத்தில் கொள்ள வேண்டும். இறுதி நீதிமன்றத் தீர்ப்பு வராத நிலையில் யாரையும் குற்றவாளி என்று கூற முடியாது.

ஆனால் அரசியல் கேள்வி இங்கேதான் எழுகிறது.

தவெக எம்.எல்.ஏ. ஒருவரை பணம் கொடுத்து அணுக முயன்றதாக ஒரு வழக்கு விசாரணையில் இருக்கும் நிலையில், “TVK Horse Trading” என்று முழு தவெக கட்சியையும் குற்றம் சாட்டுவது எவ்வளவு நியாயமானது?

ஒரு கட்சியின் சட்டமன்ற உறுப்பினரை யாராவது பணம் கொடுத்து வாங்க முயன்றால், அது அந்தக் கட்சியின் குதிரை பேரமா?

அல்லது அந்த உறுப்பினரை வாங்க முயன்றவர்களின் அரசியல் முயற்சியா?

இதற்கான பதில் தமிழக மக்களுக்கு தெளிவாக வேண்டும்.

---

“தவெக எம்.எல்.ஏ.வை வாங்க முயன்றது யார்?” — இதுதான் உண்மையான கேள்வி!

குதிரை பேரம் பற்றி பேசும்போது, ஊத்தங்கரை தவெக எம்.எல்.ஏ. ந.இளையராஜா அளித்த புகார் தொடர்பான விசாரணையும் அரசியல் விவாதத்தில் இடம்பெற வேண்டாமா?

ரூ.35 கோடி என்ற பெரும் தொகை ஏன் பேசப்பட்டது?

திருநாவுக்கரசு யாருடைய சார்பில் செயல்பட்டார்?

அவருக்கு பின்னால் யார் இருந்தனர்?

விசாரணையில் குறிப்பிடப்பட்ட அரசியல் தொடர்புகளின் உண்மை என்ன?

வேறு தவெக எம்.எல்.ஏ.க்களையும் அணுக முயற்சி நடந்ததா?

இவை அனைத்திற்கும் காவல்துறை விசாரணையும், பின்னர் நீதிமன்ற நடைமுறைகளும் பதில் சொல்ல வேண்டும்.

ஆனால், அந்தப் பதில் கிடைக்கும் முன்பே ஒரு முழு அரசியல் கட்சியையே “Horse Trading” கட்சி என்று முத்திரை குத்துவது அரசியல் நேர்மையான அணுகுமுறையா?

---

நான்கு கேள்விகள் — நான்கு காலக்கட்டங்கள் — நான்கு எதிர்க்கேள்விகள்!

முன்னாள் முதலமைச்சர் மு.க.ஸ்டாலின் தவெகவை நோக்கி நான்கு முக்கியமான கேள்விகளை எழுப்புகிறார்.

அதற்கு தமிழக அரசியல் வரலாறு நான்கு எதிர்க்கேள்விகளை முன்வைக்கிறது.

பெண்கள் பாதுகாப்பா?
— 2013-ல் வி.கருப்பசாமி பாண்டியன் மீது எழுந்த புகாரை நினைவுகூருங்கள்.

மின்வெட்டா?
— 2006–2011 திமுக ஆட்சிக் கால மின்வெட்டு வரலாற்றை நினைவுகூருங்கள்.

தேர்தல் பணமா?
— 2009 திருமங்கலம், 2010 பென்னாகரம் இடைத்தேர்தல்களைச் சுற்றி எழுந்த பணப் பட்டுவாடா குற்றச்சாட்டுகளை நினைவுகூருங்கள்.

குதிரை பேரமா?
— 2026 உத்தங்கரை தவெக எம்.எல்.ஏ. ந.இளையராஜா அளித்த ரூ.35 கோடி பேரம் குறித்த புகாரையும் அதன் மீதான விசாரணையையும் நினைவுகூருங்கள்.

இவை எதுவும் யாரையும் முன்கூட்டியே குற்றவாளியாக அறிவிப்பதற்கான காரணங்கள் அல்ல.

ஆனால், ஒரே அளவுகோலை அனைவருக்கும் பயன்படுத்த வேண்டும் என்பதற்கான வலுவான அரசியல் நினைவூட்டல்கள்.

---

தவெகவை விமர்சிக்கலாம்; ஆனால் வரலாற்றை அழிக்க முடியாது!

தமிழக வெற்றிக் கழகம் தற்போது தமிழகத்தின் ஆளும் கட்சி.

அதன் தலைவரான விஜய் தற்போது தமிழ்நாட்டின் முதலமைச்சர்.

எனவே, அவரது அரசையும், அமைச்சரவையையும், சட்டமன்ற உறுப்பினர்களையும், நிர்வாகத்தையும் விமர்சிப்பதற்கு எதிர்க்கட்சிகளுக்கு முழு உரிமை உண்டு.

அதேபோல், எதிர்க்கட்சிகளின் கடந்த கால ஆட்சி, அரசியல் நடவடிக்கைகள் மற்றும் அவர்கள் முன்வைக்கும் குற்றச்சாட்டுகளின் பின்னணி குறித்து கேள்வி எழுப்புவதற்கும் ஆளும் கட்சிக்கும் மக்களுக்கும் உரிமை உண்டு.

இதுதான் ஜனநாயகம்.

தவெக தவறு செய்திருந்தால் சட்டம் நடவடிக்கை எடுக்கட்டும்.

திமுக தவறு செய்திருந்தால் அதற்கும் சட்டம் நடவடிக்கை எடுக்க வேண்டும்.

ஒரே குற்றச்சாட்டுக்கு இரண்டு கட்சிகளுக்கு இரண்டு விதமான அளவுகோல்கள் இருக்கக்கூடாது.

---

இறுதியாக — கேள்வி கேட்பவரும் கண்ணாடி முன் நிற்க வேண்டும்!

முன்னாள் முதலமைச்சர் மு.க.ஸ்டாலின் தவெகவை நோக்கி நான்கு கேள்விகளை எழுப்பியிருக்கிறார்.

ஆனால், அந்த நான்கு கேள்விகளுக்கும் தமிழகத்தின் அரசியல் வரலாறு நான்கு கண்ணாடிகளை அவர்முன் நிறுத்துகிறது.

பெண்கள் பாதுகாப்பா? — 2013-ஐ நினைவுகூருங்கள்.

மின்வெட்டா? — 2006–2011-ஐ நினைவுகூருங்கள்.

தேர்தல் பணமா? — 2009 திருமங்கலம், 2010 பென்னாகரத்தை நினைவுகூருங்கள்.

குதிரை பேரமா? — 2026 உத்தங்கரை எம்.எல்.ஏ. ந.இளையராஜா அளித்த ரூ.35 கோடி பேரம் குறித்த புகார் மற்றும் நடைபெறும் விசாரணையை நினைவுகூருங்கள்.

குற்றச்சாட்டு என்பது தீர்ப்பு அல்ல.

விசாரணை என்பது குற்ற நிரூபணம் அல்ல.

அதேபோல், அரசியல் விமர்சனம் என்பது வரலாற்றை அழிக்கும் உரிமையும் அல்ல.

தவெகவை விமர்சிக்கலாம்.
விஜயை கேள்வி கேட்கலாம்.
அரசின் செயல்பாடுகளை விமர்சிக்கலாம்.

ஆனால் அதே நேரத்தில்,

திமுகவின் கடந்த காலத்தையும் கேள்வி கேட்கலாம்.
ஸ்டாலினின் அரசியல் நிலைப்பாடுகளையும் கேள்வி கேட்கலாம்.
கடந்த ஆட்சிக்கால நிகழ்வுகளையும் மக்கள் முன் வைக்கலாம்.

இதுதான் ஜனநாயகத்தின் சமநிலை.

இன்று தமிழக அரசியலில் மக்கள் விரும்புவது பழைய அரசியல் வசனங்கள் அல்ல.

யார் உண்மையாக ஆட்சி செய்கிறார்கள்?
யார் மக்கள் பிரச்சினைகளுக்கு தீர்வு தருகிறார்கள்?
யார் பெண்களுக்கு பாதுகாப்பான சூழலை உருவாக்குகிறார்கள்?
யார் தடையற்ற மின்சாரத்தை வழங்குகிறார்கள்?
யார் தேர்தல் முறைகேடுகளைத் தடுக்கிறார்கள்?
யார் அரசியல் குதிரை பேரத்திற்கு முற்றுப்புள்ளி வைக்கிறார்கள்?

என்பதற்கான நடைமுறைப் பதில்கள்தான்.

முதலமைச்சர் விஜய்க்கும் இப்போது மிகப்பெரிய பொறுப்பு இருக்கிறது.

எதிர்க்கட்சிகளின் கேள்விகளுக்கு வெறும் அரசியல் பேச்சால் பதில் அளிப்பதைவிட, ஆட்சிச் சாதனைகளால் பதில் அளிக்க வேண்டும்.

அதே நேரத்தில், முன்னாள் முதலமைச்சர் ஸ்டாலினுக்கும் ஒரு அரசியல் பொறுப்பு இருக்கிறது.

தவெகவை விமர்சிக்கும் அதே அளவுகோலை திமுகவின் கடந்த காலத்திற்கும் பயன்படுத்தத் தயாராக இருக்க வேண்டும்.

ஏனெனில் அரசியலில் நினைவுகள் அழிக்கப்படுவதில்லை.

வரலாறு மறைக்கப்படுவதில்லை.

கேள்விகள் ஒருபுறம் மட்டுமே பயணிப்பதில்லை.

இன்று விஜயை நோக்கி கேட்கப்படும் கேள்விகள், நாளை அதே அரசியல் கண்ணாடி வழியாக ஸ்டாலினையும் நோக்கி திரும்பலாம்.

அதனால்தான்—

“கேள்வி கேட்பது உங்கள் உரிமை…

ஆனால் அதே கேள்விக்கு வரலாறு உங்களிடமும் பதில் கேட்கும்!

இறுதியில் தீர்ப்பு வழங்கப்போவது அரசியல் தலைவர்கள் அல்ல.

தமிழக மக்கள்.

அவர்களுடைய தீர்ப்புதான் இறுதியானது.

— ஆசிரியர் குழு
தமிழகவெற்றிக்குரல்.காம்